Net als vele Nederlanders en andere wereldburgers ben ik uitermate tevreden met de verkiezing van Obama als aanstaande president van de VS. Vooral omdat het niet die opa is geworden, maar een relatief jonge, zwarte man, die in zijn speeches Martin Luther King een ietsie-pietsie doet herleven. En wat een spreker is die man! Ik heb de aanvaardingsspeech even opgezocht op YouTube en als je hem nog niet hebt gehoord/bekeken, zou ik je willen aanraden dat toch even te doen:
"Tevreden", zei ik hierboven. Nee, sterker: "uitermate tevreden".
Maar het kan ook erger. Ik heb collega's die zijn "blij!" met de verkiezing van Obama. Zo blij, dat één van hen vanmorgen gebak heeft gekocht en aan collega's uitdeelde. Ik vroeg haar: "Heb je gebak gekocht omdat Obama verkozen is? Waarom?"
En haar diep-filosofische antwoord luidde: "Als je net zo blij bent als ik, dan weet je waarom."
Geeeeeeen idee wat ze bedoelt.
Laat mij dan maar "uitermate tevreden" zijn. Dergelijk vaag gebak hoef ik trouwens ook niet.
Nee, geweldig voor Amerika. Zonder dat Obama ook maar iets gedaan heeft, is zijn invloed al merkbaar. Het voelt alsof de wereld een beetje beter is geworden. Zelfs de beurzen kwamen even uit het dal om te kijken wat er aan de hand is.
Dat het de eerste zwarte president is van de VS boeit me niet zo. In Afrika wonen minder zwarten dan in de VS, maar daar zijn al zoveel zwarte presidenten, dat het volk ze liever ziet gaan dan komen.
Wat wil die Obama eigenlijk? Volgens 'kenners' wijkt zijn binnenlandse politiek niet veel af van die van de Republikeinen en het is een fabeltje dat democraten vriendjes van Europa zijn. Irak? Honger? Aids? Milieu? Geen flauw benul wat die vent uit Chicago gaat doen. Maar hij krijgt het voordeel van de twijfel. Als de wereld dan uiteindelijk een stukje beter wordt dankzij zijn beleid, dan word ik misschien zelf nog wel een beetje 'blij'.
De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Op dit moment zitten Hennes en ik in de auto, op weg naar regio Nijmegen. Het regent nogal en alle Duitsers rijden op de A12. Een typische zondag in oktober.
Hoe vaker en langer ik naar het woord 'oktober' kijk, hoe raarder ik het woord vind.
Ok-tober.
Octo betekent toch 'acht', was het niet? Zal wel iets van vroegr zijn; toen ze nog niet tot tien konden tellen.
De radiozender Arrow doopt oktober om in 'Rocktober'. Woordgrapje. Net zo slecht als de muziek die ze draaien. Sinds Adam Curry daar achter de microfoon zit, kunnen zelfs de meest klassieke rocknummers mijn gehoor niet meer strelen.
Rocktober.
Komt Ikea met hoktober?
Pluimveehouders, toktober.
Heineken, sloktober...
Slechte grappen.
Over slechte grappen gesproken: 9 oktober is het filevrije dag. Leuk verzinseltje uit de hoge hoed van een dronken ambtenaar, want verwachten ze nou echt dat op 9 oktobers geen files zijn? Sterker nog, de meeste autobezitters zullen denken: "mooi zo'n dag. Kan ik ten minste doorrijden" - en wederom is een file geboren.
Dankzij de vooruitgang, staan we stil.
Trouwe bezoeker (tevens oom) Erik stuurde mij onderstaande foto. Het voorwerp op deze foto is 26 augustus 2008 gevonden op het strand van Ameland, en we willen graag weten wat het is. Het lijkt op een handgranaat, maar volgens mij is het dat niet.
Verder details over bv materiaal, grootte en gewicht ontbreken nog, maar zodra we meer weten, zullen we het hier melden.
Dus... wie weet wat het is?
Toevoeging! Ik kreeg deze extra informatie van Erik.
Nog wat aanvullende info.
Zoals net gemeld het voorwerp is in mijn herrinnering tussen de 12 en 15 cm groot. Toen ik het oppakte voelde het verrassend hard en zwaar aan. Ik heb het dan ook maar weer snel teruggelegd (niet weggegooid) en de politie geinformeerd. Mijn kennis van explosieven gaat niet verder dan wat je bijvoorbeeld ziet in de A-team. Achteraf dacht ik stel dat het een echte handgranaat is wat kan er dan gebeuren het is immers ook zonder te knallen aangespoeld. De branding heeft het ook niet doen exploderen. Of dit een verstandige gedachte is... Alie denkt er in ieder geval anders over.
Het duurt dan wel even voor er een agent ter plaatse is. De agent, net zo dapper of dom als ik, die kwam kijken heeft het voorwerp ook opgepakt. Waarschijnlijk met meer verstand van zaken meende hij dat het geen echte granaat was. Hij heeft het voorwerp voorzichtig in de duinen gelegd en foto's gemaakt die zijn doorgestuurd naar de EOD. Hij heeft mij in ieder geval niet uitgelachen! Later op de dag belde hij terug met de boodschap dat het volgens de EOD in ieder geval geen echte was. Het voorwerp lag inmiddels op het bureau en de agenten hadden een pooltje over wat het was. Een replica of kinderspeelgoed. Wat werd geopperd is dat het de betonmolen van een kinder speelgoedauto is.
Het potje zaalvoetbal van vorige week, tegen De Meer 2 (11-8), leek de boeken in te gaan als één van de zware wedstrijden van het seizoen, maar dat is deze vrijdag veruit overtroffen door onze wedstrijd tegen VVCS de Pijp 1. Wat op het oog een eenvoudige tegenstander leek, bleek een hardnekkige heuvel waar we maar met moeite tegenop konden klimmen. Het waren geen geweldige voetballers, maar ze speelden goed samen en hadden een goede keeper, die mee voetbalde.
Wie de wedstrijd heeft gevolgd zal zeggen dat we eigenlijk met een klinkende 8-2 de Calandhal hadden moeten verlaten, maar de uiteindelijke 5-4 is een goede weergave van de werkelijkheid. In deze tweede wedstrijd is gebleken dat we lekker samen voetballen, maar dat vooral achterin wat meer kracht moet komen en dat de conditie wel een viagrapil kan gebruiken.
Maar ja. Uiteindelijk hebben we gewonnen. Met de nodige kanttekeningen weliswaar - laten we zeggen dat we het kampioensfeestje voor de zekerheid nog maar niet moeten organiseren, ook al staat de locatie natuurlijk allang vast.
Het zaalvoetbalseizoen is weer begonnen.
Met een nieuw (en aanzienlijk jonger) team zijn we dit keer het seizoen voortvarend begonnen: een knappe overwinning. 11-8 om precies te zijn, maar het was eigenlijk alleen maar spannend omdat wij het in de tweede helft een beetje lieten gaan. De overwinning lag voor het grijpen, dus verslapten we iets. Wijze les voor de toekomst.
De eerste 3 punten zijn binnen, en dat telt.
Topscoorders: Jason - 6
Roy - 3
Michael - 1
Dries - 1
Bovengetekende is trouwens de oudste van het team, terwijl ik tot vorig jaar de op 1 na jongste was. We hebben ook een keeper - geloof me, dat is een enorme verbetering ten opzichte van de voorgaande jaren.
Nu ik er over nadenk... dit is de eerste keer in vier jaar dat we een positief doelsaldo hebben
Albert Heijn heeft geantwoord, maar onze brievenschrijver heeft al aangekondigd hiermee geen genoegen te nemen:
Geachte heer S.,
Hartelijk bedankt voor uw e-mail. Albert Heijn hecht grote waarde aan uw mening. Uw bevindingen ga ik door middel van een interne rapportage onder
de aandacht van de verantwoordelijke kwaliteitsmanager brengen. De door u opgemerkte taalfout is inderdaad schrijnend. Volgens mijn gegevens staat het nu op het etiket op de juiste manier gespeld.
Met vriendelijke groet,
Albert Heijn Klantenservice
Rob Hoogendoorn
Velen van jullie kennen wel de brandbrieven van Luuk Koelman, van wie de brieven aan Duyvis of over "smurfen van rechts" onvergetelijk zijn. Hilarische brieven aan fabricanten en bestuurders, met af en toe briljante reacties tot gevolg.
Vriend Pieter kocht onlangs een pak taco's in de Albert Heijn en besloot ook een brief te schrijven. De inhoud wil ik u niet onthouden.
Geachte dames, heren,
Onlangs kocht ik uw overheerlijke Taco-kit (AH Huismerk).
Hoewel uw "onvoorwaardelijke kwaliteitsgarantie" wat mij betreft zeker opgaat voor de smaak van deze Taco's, kan dit niet gezegd worden voor de verpakking. En dan in het bijzonder de tekst op de verpakking. Toegegeven; ik ben een taalpurist van de eerste orde en op de meeste taaltechnische onvolkomenheden sla ik, inmiddels ietwat moedeloos geworden door de teloorgang van de Nederlandse taal, allang geen acht meer.
De tekst op uw Taco-kit echter, kon ik niet over mijn kant laten gaan. Onbegrijpelijk, dat uitgerekend bij een oer-Hollands bedrijf als Albert Heijn deze grove, amateuristische taalfout onopgemerkt blijft. Hoeveel AH-medewerkers zien en fiatteren deze verpakking, voordat deze naar mogelijk tienduizenden consumenten gaat, die net als ik verbouwereerd de tekst op uw verpakking kunnen aanschouwen?
Op de verpakking staat namelijk vermeld hoe ik de taco's moet berijden. U leest het goed: BERIJDEN, met een "lange ij".
In eerste instantie dacht ik nog niet aan een spelfout, en probeerde ik een willekeurige taco-schelp als een paard te berijden. Dat de taco-schelp hier niet op berekend is, werd al vrij snel duidelijk. Nadat ik met stoffer en blik de keukenvloer weer toonbaar gemaakt had, probeerde ik vervolgens de seksuele variant van het werkwoord "berijden". Dat was, achteraf gezien, niet zo'n goed idee. Zeker als de taco-schelpen net uit de voorverwarmde oven komen (180 graden, zoals mij onder het kopje "berijden" door u wordt aangeraden), vormt het geheel een zeer pijnlijke ervaring. Hierna heb ik wederom stoffer en blik ter hand genomen ten behoeve van eerdergenoemde keukenvloer.
Mede namens alle Nederlanders die hun eigen naam foutloos kunnen schrijven, wil ik u verzoeken het woord BERIJDEN te vervangen door BEREIDEN. Als u voet bij stuk houdt ten aanzien van uw huidige spelwijze, verzoek ik u de structuur van de taco-schelpen zodanig aan te passen dat het berijden ervan een plezierige ervaring wordt.
Desgewenst kan ik u de verpakking toesturen, ik heb er namelijk twee. Eén ervan bewaar ik. Doet het leuk op verjaardagsfeestjes.