Fokke landt ergens in Zeeland

Mijn grote broer heeft vliegles. Hij is niet zo groot (qua lengte) dus nu heeft hij eindelijk een hobby gevonden waarbij hij neer kan kijken op andere mensen grin

Laatst moest hij ergens in Zeeland landen (EHMZ???) en daar is een filmpje van, te zien op YouTube. Als ik het zo zie wil ik best een keer mee vliegen. Die schudpartij aan het eind neem ik wel op de koop toe:

httpv://www.youtube.com/watch?v=EDJiyTNLRss

Knap he, zo’n broer?

Koninginnedag 2008

Sinds gisteren is Hennie volledig hersteld van de feestelijkheden rondom Koninginnedag 2008. De zwarte stukjes in het dubieus uitziende broodje beenham waren de vooraankondiging van een aantal bijzonder onsmakelijke dagen. De naweeën van de drank en een opspelende maag hadden grappig kunnen zijn, als het niet zo lang duurde. Ik bedoel, als ik gehaktballen maak, verwacht ik dat mensen die gewoon opeten, verteren en op den duur uitpoepen. Iedere andere aanpak van dit concept vind ik niet bijzonder prettig.

Enfin, Hennie is er weer bovenop, dus laat ik uit de doeken doen wat wij op KDag 2008 hebben gedaan.
We, dat zijn in eerste instantie Hennie, Wimp en ik. Later is daar Janita aan toegevoegd, en af en toe een willekeurige passant, meestal in bedenkelijke toestand.

De aftrap was om 11.00u in Schar. Oranjebitter op de vroege ochtend na een schamel ontbijt: beter kan een dag niet beginnen. Een Canadeze dame, die bij ons zat, kon het niet echt begrijpen, dus demonstreerden we onze stoere afkomst door ook nog eens drie bier te bestellen. Dat zal ze leren, die Canadezen.

Via het Centraal Station en de Haarlemmerdijk (eerste Corona!) kwamen we in de Westerstraat; zoals ieder jaar begon de eerste stadsetappe vanaf het pleintje bij café De Schreeuwende Paling, of hoe die tent ook heet. Elk jaar staat dit café garant voor een enorme gevelversiering, geïnspireerd door het Koningshuis. Dit jaar was de veelzeggende tekst: “Toe Dan Ga Mam” met Moeder Bea als Farao Toetanchamon en W.A. als ongeduldige troonopvolger.

We hadden gehoopt Hazes door de speakers te horen, maar op het podium stond een Frank Sinatra-kloon. Dezelfde die er elk jaar staat. Met dezelfde liedjes.
Dan maar bier drinken.

Helma zou ons hier opzoeken, maar die was haar kind kwijt. Wel Flip even gesproken en per telefoon Janita de goede kant opgeloodst.

Toen we de zanger zat waren (zin hadden in een broodje beenham) gingen we richting centrum. Bij het eerste de beste kraampje kochten we een broodje beenham. Hierboven heb ik al beschreven hoe dat er uitzag… Hij was wel lekker.
Bier gedronken.

Normaal gesproken gaan we dan richting het Max Euweplein, maar Wimp had het goede idee dat we maar eens naar het Rembrandtplein moesten, vooral omdat overal werd aangegeven dat datzelfde Rembrandtplein vol was en dat het werd afgeraden die kant op te gaan. Tja…
Dolf/Dries en aanhang tegengekomen, twee vechtpartijen ontlopen en op het plein aangekomen toch maar weer Corona gedronken.

En dan gebeurt het. Net als ieder jaar: ineens is iedereen het collectief zat. Tijd om te gaan? vraagt iemand. Ja, inderdaad, zegt de rest: tijd om te gaan!

Gevieren teruggelopen naar Schar. Onderweg had Wimp nog een ‘close encounter’ met een oude bekende (tevens jonge doos), maar uiteindelijk strompelden we uitgeput Schar binnen. Tijd voor een biertje!

Hoelang we daar gezeten hebben weet ik niet. Ik weet wel dat Hennie Joey nog heeft opgehaald en dat ik aan een muts verteld heb dat ik meer verstand van honden heb dan zij. Dus!
In het damestoilet begon voor Hennie op dat moment een nachtmerrie van 3 dagen… Zielig hoor, zo’n hoopje dronken vrouw.

Ik kan niet wachten op volgend jaar! 😀